System repozytorii w Linuksie to bardzo dobre rozwiązanie. W łatwy sposób można wyszukiwać i instalować oprogramowanie, łatwo zidentyfikować pochodzenie programu dzięki kluczom, oraz można go rozbudowywać o kolejne repozytoria. Do tego system sam dba o aktualizację zainstalowanego oprogramowania. Skoro użytkownik jest na tyle zielony, że nie potrafi dodać nowego repozytorium do Ubuntu, to znaczy że nie będzie potrafił również zainstalować programu pod Windows'em.

To co mnie zaskoczyło miło w Windows 7 to że w końcu szybko system się zainstalował (nie resetował podczas instalacji ze 2 czy 3 razy). Po instalacji miałem wszystko działające, nie trzeba było wachlować płytami ze sterownikami, jak w poprzednich wersjach systemu. Choć zdarzały się sytuacje, że Windows nie wykrył jakiegoś sprzętu bardziej wyszukanego, np. przelotka USB<>COM. Na Ubuntu zainstalowała się sama i działała od razu po podłączeniu. Co do drukarek: system CUPS, który jest i w Linuksie i w Mac OS X rozpoznaje 1197 drukarek (wg oficjalnej strony internetowej). Autor pewnie nawet tego nie sprawdził. Po za tym wielu producentów udostępnia swoje sterowniki do Linuksa na oficjalnej stronie. Więc nie jest żadną trudnością ściągnięcie ich i zainstalowanie.

Na koniec przyjrzałem się tabelce porównawczej. Wystarczy przeczytać poniższy tekst aby dowiedzieć się nieco o poziomie wiedzy pana Miśkiewicza.

Specjalnie dla pana Miśkiewicza przedstawiam poniższy link: http://lmgtfy.com/?q=ubuntu+official. Na pierwszej stronie która wyskoczy jest napisane kto jest producentem. Dalej dowiadujemy się, że Ubuntu nie ma szyfrowania (a co z szyfrowaniem katalogu domowego za pomocą eCrypt), że nie mamy możliwości przyspieszenia systemu (a co z preload'em, co z wyłączeniem niepotrzebnych usług, z narzędziem do analizowania startu systemu BootChart, itd). Dalej już chyba nie ma co komentować.