Podczas pisania tego tekstu pojawiła się nowa wersja Renoise, która nieco się zmieniła co do poprzedniej wersji. Pojawiły się w końcu wersje na 64bitowe systemy operacyjne, co pozwala na pełniejsze wykorzystanie zasobów komputera. Nowe możliwości zarządzania pattern'ami z matrycy, przypomina mi to trochę pracę w arkuszu kalkulacyjnym Łączenie ścieżek w logiczne całości, np. wszystkie instrumenty perkusyjne w podścieżkach, ścieżki można dodatkowo kolorować w celu łatwiejszej orientacji i minimalizować aby zajmowały mniej miejsca na monitorze. Pojawiły się nowe efekty czy kontrolery, np. exciter, repeater, multitap. Pojawiły się też nowe tryby pracy analizatora graficznego.

Najważniejsze w tym wszystkim jest to że jego użytkownicy biorą czynny udział w tworzeniu tego programu poprzez zgłaszanie pomysłów do twórców. To jest bardzo duża zaleta w stosunku do programów tworzonych przez korporację, które są obmyślane przez speców, którzy niekoniecznie wiedzą co chce zwykły użytkownik.

Mam świadomość tego, że początkujący muzyk może się zrazić taką formą tworzenia muzyki, znacznie łatwiej połapać się choćby w Fruity Loops. Ale Fruity Loops (moim skromnym zdaniem) nie daje takiej kontroli na programem, kontroli rzekłbym nawet matematycznej, do któregoś miejsca po przecinku. Może podawanie komend dla początkujących może okazać się trudne, ale jeśli zapozna się z systemem na pewno zauważy możliwości jakie daje tracker.

W przeciwieństwie do swoich poprzedników (wcześniejszych tracker'ów) Renoise ułatwia wiele spraw, np. wspomniane wcześniej komendy. Za pomocą prostego menu wybieramy co chcemy zrobić, a program sam wstawia komendę, my możemy tylko podać wartość, jeżeli taka jest wymagana. Możliwości i rodzaje gatunków jakie może tworzyć program są nieskończone, wszystko jest w rękach tworzącego i jego pomysłowości. Dzięki twórcom Renoise ten gatunek programów muzycznych zyskał drugie życie.