Strona 3 z 5
Telefon przez swoje możliwości rozbudowy może odtwarzać różnego rodzaju pliki multimedialne. Tu praktycznie nie ma żadnego ograniczenia jeśli chodzi o formaty. Jeśli coś nie jest obsługiwane przez system, to zawsze znajdzie się jakaś aplikacja, która obsłuży dany plik. To są zalety systemu operacyjnego.
Zacznę od dyktafonu. Nagrywa pliki w dwóch formatach: WAV i AMR. Pierwszy ma jakość bezstratną, drugi za to mało miejsca zajmuje nawet po zapisaniu 5 minut, ale jakość jest słabsza. Szkoda, że nie można nagrywać rozmów telefonicznych. Ale jak pisałem w poprzednim akapicie, jest to do rozwiązania programowo.
Jedną z ważniejszych rzeczy w telefonie (moim zdaniem) jeśli chodzi o multimedia to odtwarzacz muzyczny. Tutaj w telefonie to porażka. Pomimo że mam zgrane prawie 8 GB muzyki na karcie, odtwarzacz tego nie widzi i skanuje tylko kilka mp3 z wybranych katalogów, mieszczących się zazwyczaj w pamięci telefonu. Myślałem, że naprawią to podczas aktualizacji, ale sytuacja się nie zmieniła. Trzeba się posiłkować oprogramowaniem firm trzecich. Tutaj jest spory wybór.Jeśli jesteśmy przy muzyce musimy wspomnieć o możliwości nabycia jej w sklepie Nokii. Raczej nie znajdziemy tu nic ambitnego. Nie dość, że trzeba będzie zapłacić za muzykę w sklepie to jeszcze sieci za transfer danych. Jeśli chcecie kupować muzę przez sieć, róbcie to na kompie.
Oprócz słuchania muzyki możemy słuchać podcastów. Tutaj do łączenia się z siecią polecałbym WiFi ze względu na to, że podcasty mogą swoje MB zawierać. Możemy ustawić naszą sieć domową wifi tak, aby pozwalała komórce na dostęp do sieci. Później w konfiguracji podcastów ustalamy stałą porę odświeżania lub co jakiś czas. Czyli wracamy do domu o 18, włączamy wifi w telefonie i kładziemy telefon i zapominamy o tym, że telefon o 18:10 dokona aktualizacji wszystkich naszych ulubionych podcastów.
Przejdźmy do obrazu. Aparat fotograficzny w tej Nokii to porażka: brak autofocus'a, duży szum, słabe odwzorowanie kolorów. Co prawda nie ma co się dziwić, to tylko aparat w komórce, ale autofocus'a mógłby posiadać, aby bez problemów można było zeskanować kody QR. Aparat posiada standardowe funkcje: flash, tryb nocny, tryb sekwencji, samowyzwalacz. Maksymalny rozmiar zdjęcia to 1600×1200, kilka stopni jakości. Maksymalna rozdzielczość filmu jaki można nagrać to 320×240, w formacie mp4 lub 3gpp (w zależności od tego czy wybierzemy Długość maksymalną czy pasującą do MMS).
Drugim odtwarzaczem mediów (nastawionym bardziej na filmy) jest RealPlayer. Obsługuje formaty MP4, MPEG4, 3GP, Realvideo i Realaudio (to oczywiste), AAC, AMR i MIDI. Jeśli to nam będzie mało, zawsze możemy zastosować coś innego.
W katalogu multimediów jest coś takiego jak Dźwięki 3D. Intrygująca nazwa. Moim zdaniem ta funkcja powinna się znajdować w opcjach dźwięku, ale mniejsza z tym. To coś ma za zadania symulować dźwięk przestrzenny przez zmianę efektu reverb w celu osiągnięcia wrażenia poruszającego się wokół telefonu dźwięku (kiedy ktoś do nas dzwoni). Dodatkowo możemy wybrać otoczenia w jakim dźwięk 3D ma się poruszać (pogłos). Z niektórymi dźwiękami ta opcja nie współdziała tak jakbyśmy tego chcieli.
Najmniej przydatna funkcja (mi się wydaje) to odtwarzacz flaszów. Animacje flash mają to do siebie, że strasznie obciążają procesor, szczególnie tak słabo taktowany jak ten komórce. Domyślnie są dwa wygaszacze w komórce we flaszu i praktycznie do ich przeglądania się nadają. Tyle, że wygaszacz działa tylko określoną ilość czasu, później włącza się zegarek i nie da się tego wyłączyć. Ale może lepiej, bo mniej prądu zużywa wyświetlacz.
Wracając jeszcze do muzyki jak w każdej normalnej komórce jest radio. Tu nie ma się co rozpisywać po za jedną ciekawą funkcją tego radia. Podaje się swoje położenie (miasto), a komórka z sieci ściągnie listę stacji radiowych dostępnych w tym rejonie. Oprócz radia tradycyjnego jest jeszcze internetowe. Lecz te wymaga połączenia internetowego. Można wyszukiwać i dodawać do ulubionych stacje internetowe.
Ostatnia funkcja z multimediów, którą tu opiszę do udostępnianie plików przez połączenie internetowe na takich serwisach jak Ovi, Flickr czy Vox. Wybieramy plik i szybko wędruje on na nasz profil w którymś z tych serwisów.