QkiZ.pl: Archiwum

Za obsługę telefonu odpowiada Symbian S60v3. System chodzi żwawo, nie ma przestojów większych (czasem się zdarza w niektórych funkcjach). Jak na telefon jest dobrze wyposażony. Posiada funkcję dwóch trybów działania: biznesowy i osobisty. Gdy przełączamy się z jednego trybu do drugiego zmieniają się nam ustawianie takie jak tapeta, motyw, dzwonki, włączone aplikacje w trybie gotowości. Osobiście z tego nie korzystam, ale gdy ktoś chce mieć jeden telefon od załatwiania spraw służbowych i prywatnych to może się przydać.

Na "pulpicie" możemy umieścić skróty do funkcji w telefonie, oraz aplikacje, np. podsumowanie zaplanowanych wydarzeń czy zadań na dziś. Menu główne jest rozplanowane logicznie. Do tego konfigurowalne. Możemy poprzestawiać ikonki tak jak się nam to podoba. Każda z kategorii w menu jest folderem i ikonki z tych folderów można swobodnie przenosić z jednego do drugiego. Więc jeśli z jakichś powodów nie podoba nam się układ ikonek po folderach możemy je po swojemu poukładać. To bardzo duży plus.

W rejestrze połączeń możemy wyznaczyć termin po jakim będą usuwane stare połączenia. Pewnie taki rejestr zajmuje mało miejsca ale jest możliwość automatycznego zadbania o to aby się nie rozrastał. Telefon obsługuje funkcję Push 'n Talk (Naciśnij i mów), która miała wyprzeć krótkofalówki. Polega ona na tym że telefon łączy się do serwera w sieci, który zarządza połączeniami. Gdy chcemy coś powiedzieć do drugiej osoby z telefonem co obsługuję również tę funkcję wystarczy nacisnąć i coś powiedzieć. Jak w CB tyle że nie ograniczamy się ich zasięgiem. Oprócz tego w telefonie jest aplikacja do połączeń głosowych przez Internet. Jeśli mamy sieć WiFi w domu, możemy się do niej podłączyć i rozmawiać przez Internet jak na Skype'ie.

To nie koniec możliwości i sposobów komunikowania się przez ten telefon. Dochodzi jeszcze czat internetowy, a raczej komunikator. Pozostałe funkcje połączeń to standard czyli sms i możliwość szybkiego wybierania kontaktów.

Bluetooth w tym telefonie ma jedną wadę: nie obsługuje wszystkich protokołów wymiany danych. Np. nie można przeglądać udostępnionej zawartości innych urządzeń. Praktycznie bluetooth służy tylko do wysyłania i odbierania plików czy podłączania różnych urządzeń. Ale jeśli chodzi o wymianę plików pomiędzy urządzeniami (komp-komórka) nie ma żadnych problemów w Ubuntu. Ikona komórki pojawia się na pulpicie i możemy przeglądać i modyfikować zawartość pamięci telefonu i karty.

Znacznie szybszą metodą wymiany danych jest podpięcie komórki kablem przez USB. Niestety w ten sposób da się wymieniać dane tylko z kartą. Do pamięci komórki nie mamy dostępu. Telefon działa po prostu jak czytnik kart microSD. Jeśli jest karta to zachowuje się jak zwykły pendrive.

Nokia zaleca używać Ovi zamiast starego Nokia PC Suite. Ma ładniejszy interfejs jednak pod Windows 7 chodzi on dosyć opornie. Lepiej się to prezentuje i działa na XP. Ale nad tematem Ovi nie będę się rozpisywał, bo nie ma klienta pod Ubuntu. Mogę tylko dodać że służyć może do ładowania map, plików, synchronizacji, aktualizacji telefonu. Jedną wykonałem i przebiegła bez błędów, ale trwała długo.

Spośród trybów USB komórki jest transfer multimediów. Działa to tylko z Ovi i PC Suite, więc pod Ubuntu nam się to nie przyda, ale jeśli chcemy synchronizować muzykę wystarczy wybrać tryb pamięci masowej. Banshee czy Rhythmbox bez problemu synchronizują muzykę w tym trybie.

Telefon pod Ubuntu może nam posłużyć za modem 3g. Zamiast trybu Połącz z siecią wybieramy PC Suite. Połącz z siecią wyświetla dysk, na którym znajdują się sterowniki do Windows'a - to nas nie interesuje. Gdy wybierzemy to drugie Network Manager wykrywa modem i możemy konfigurować połączenie.

Jeśli chcemy mieć net w komórce nie płacąc dodatkowo za połączenie z netem możemy użyć WLAN. Najlepiej ad-hoc. Komórka obsługuje mało form zabezpieczeń, do użycia w tym trybie mamy tylko WEP (64 i 128 bitów), który bezpieczny nie jest. Do tego nie działa wykrywanie DHCP serwowane przez dnsmasq w Network Manager. Więc trzeba ustawić połączenie na sztywno co ma swoje plusy, bo będzie bezpieczniejsze nawet przy połączeniu WEP. Ustalamy maskę podsieci i IP, wpisujemy w komórce adresy DNSów, ustalamy kanał na jakim ma działać. W Network Manager ustalamy klucz WEP (oczywiście ten sam co w komórce), przestawiamy kanał i udostępniamy połączenie netowe w iptables. Na ten sposób udostępniania netu komórce można napisać oddzielny artykuł.

W najnowszej aktualizacji pojawił się sklep Ovi domyślnie zainstalowany (wcześniej trzeba było go sobie ściągnąć). Pozwala on na zakup aplikacji, motywów, wideo, dźwięków, gry itd. Są również darmowe rzeczy do ściągnięcia. Ale generalnie nie ma nic ciekawego.

Gdy lubimy sobie posłuchać muzyki, a używaliśmy wcześniej odtwarzaczy mp3/4 możemy z nich zrezygnować. Wystarczy się zaopatrzyć w kartę microSDHC, max. 8 GB, zsynchronizować muzykę za pomocą jakiegoś odtwarzacza lub po prostu ją skopiować i możemy  słuchać. Ewentualnie możemy dodatkowo zaopatrzyć się w dodatkowy program do słuchania mp3, bo ten systemowy jest beznadziejny. Będąc już przy temacie kart pamięci warto zwrócić uwagę na możliwość zaszyfrowania jej zawartości. Dzięki temu dane na karcie i w pamięci telefonu nie będą tak łatwo odczytane.

Przejdę teraz do funkcji, która w telefonie tej klasy powinien być standardem. Brakuje mi czarnej listy telefonów od których nie chcemy odbierać połączeń. Brak jest również możliwości blokowania połączeń od osób spoza książki i czy numerów ukrytych. Owszem można to rozwiązać programowo, ale za dobre programy tego typu trzeba płacić.

Jakiś czas temu Nokia reklamowała się darmowymi mapami do swoich komórek. Dzięki Ovi można je wgrać. Telefon nie posiada wbudowanego GPSa, ale można wykorzystać moduł na bluetooth'a. Jeśli w tym samym momencie mamy dostęp do netu możemy pobierać zdjęcia satelitarne okolicy. Ale nie są one takiej jakości i tak często aktualizowane jak te z Google Maps. Jest również tryb hybrydowy, który łączy zdjęcia satelitarne i mapę cyfrową. GPSa nie musimy koniecznie wykorzystywać do jazdy samochodem, mapa posiada również tryb pieszy. Gdy jedziemy samochodem możemy wykorzystać tryb 3d mapy. To ułatwi orientacje w terenie. A teraz minus: nawigacja czyli wyznaczanie trasy dojazdu/dojścia już jest usługą płatną. Co do nawigacji jeszcze - jeśli nie podoba nam się Nokia Maps, możemy użyć Google Maps, ale to będzie wymagało połączenia internetowego.

Idąc dalej poprzez funkcje telefonu można natknąć się na polecenia głosowe. To jest bardzo ciekawe, ponieważ nie musimy nagrywać próbek swojego głosu. Telefon rozpoznaje mowę i automatycznie wybiera funkcje. Warunek: trzeba wymawiać funkcję tak jak jest nazwana. A natomiast jeśli chcemy aby telefon czytał nam np. smsy, bo mamy zajęte ręce trzeba zainstalować polski syntezator mowy (za darmo do ściągnięcia ze strony Nokii). Syntezator jest na tyle inteligentny że potrafi czytać np. emotki zapisane za pomocą znaków. Jeśli dostaniemy tekst :) to przeczyta to jako uśmiech, a nie dwukropek, zamknij nawias. Dodatkowo istnieje możliwość czytania czasu, ostatnich połączeń, kontaktów podczas wybierania.

Wędrując po katalogu z narzędziami natkniemy się na Klucze aktywacyjne. Ta funkcja ma za zadanie ograniczać użytkownika. Mianowicie kupujemy w sklepie internetowym plik dźwiękowy zabezpieczony kluczem aktywacyjnym, który pozwala np. na odtworzenie kilkukrotne utworu, bądź ograniczenie dystrybucji pliku. To zabezpieczenia antypirackie. Czyli tak naprawdę wydając pieniądze na dany utwór nie posiadamy go na własność, tylko mamy możliwość jego odtworzenia. To tak jakby kupić płytę z muzyką, która po dziesięciokrotnym odtworzeniu ulega samozniszczeniu. Jak z Windows'em: nie jesteśmy jego właścicielem, ale mamy prawo go używać. Całe szczęście do odtwarzania mp3 czy innych plików muzycznych nie potrzeba żadnych kluczy i nie trzeba się o to martwić.

Kolejną ciekawą funkcją jest kreator ustawień. To już standard w dzisiejszych telefonach. Ale co mnie zaciekawiło to to, że telefon pomimo tego że nie jest zbrandingowany posiadał od razu ustawienia potrzebne do nawiązania połączenia z Internetem czy wysłania mmsa. Okazuje się, że Nokia ma umowę z każdą z sieci i posiada w niej specjalny numer pod którego wysyła po cichu, bez wiedzy użytkownika, smsa z zapytaniem o ustawienia. Sieć odpowiada i ustawienia automatycznie są w telefonie. Tak samo było w przypadku zaproszenia do serwisu Nokii. Nie długo po tym jak ustawiłem telefon, dostałem smsa z numeru "Nokia" (numer był ukryty przede mną, dopiero po podłączeniu do programu Ovi mogłem go zobaczyć). Było w nim zaproszenie do zarejestrowania się w serwisie Ovi, dzięki czemu mam dostęp do sklepu Ovi i kilku innych usług.

Jako, że telefon ma czytnik kart pamięci, co może sprawić, że będziemy posiadali sporą ilość danych. Przydatna jest wtedy funkcja wyszukiwania plików, muzyki, kontaktów, wiadomości, kalendarza, notatek, itd.. Ta sama aplikacja indeksująca ma możliwość wyszukiwania w Google.

Przejdę teraz do aplikacji biurowych, które znajdują się w telefonie. Najważniejszą z nich jest na pewno QuickOffice, który pozwala na otwieranie, edytowanie, tworzenie plików *.doc, *.xls i *.ppt. Oczywiście nie ma co liczyć na wsparcie otwartych standardów, chyba że za pomocą jakiejś innej aplikacji. Ale całe szczęście OpenOffice da sobie rade ze stworzonymi plikami. Ciekawą funkcją są aktywne notatki. Można w nich zapisywać oprócz tekstu zdjęcia, notatki głosowe, linki, kontakty, wideo czy po prostu pliki. To wszystko można miksować w dowolnej konfiguracji, dzięki czemu możemy nagrać filmik komórką, potem dodać komentarz i ewentualnie zdjęcie. Taką notatkę możemy potem np. wykorzystać do bloga.

Gdy zaopatrzymy się w słownik (do ściągnięcia za darmo ze strony Nokii) mamy elektroniczny translator. Tłumaczy słowa, opisuje je oddając lepiej sens. Doinstalować można maksymalnie dwa języki (nie licząc angielskiego, który jest zainstalowany domyślnie).

Telefon posiada możliwość łączenia się przez VPN z siecią lokalną po uprzednim zainstalowaniu certyfikatów. Tej możliwości jeszcze nie testowałem. Może w którymś z przyszłych artykułów opiszę jak to zrobić w Ubuntu. Jeśli się połączymy do sieci lokalnej, w której będą drukarki sieciowe, będziemy mogli bezpośrednio drukować dokumenty z komórki. Telefon nie obsługuje PictBridge.

A propos dokumentów: oprócz tych wszystkich biurowych możliwości jest jeszcze czytnik PDFów, ale to nie powinno nikogo zaskoczyć. Adobe zrobiło wersję Reader'a na Symbiana, który jest w standardzie. Dokumenty wyświetlają się szybko, tak samo jak ich skalowanie i powiększanie.

Można napisać jeszcze o programie do pakowania plików do ZIPów. Praktycznie wszystko można zrobić ze spakowanym plikiem: od usuwania zawartych plików po szyfrowanie.

Reszta to kalkulator, kalendarz, konwerter miar, alarm, notatki, menedżer plików. Czyli standard. No może kalendarz jest nieco lepiej zaprojektowany niż to co widziałem w innych telefonach. Bez otwierania pojedynczego dnia można zobaczyć podsumowanie zajęć i spotkań.

Mocną stroną Symbiana jest wszędobylska pomoc. Do której opcji się nie wejdzie, wszędzie jest pomoc. Można ją wywołać również z głównego menu. Jest tam również samouczek i rejestracja w My Nokia, dzięki czemu gdy wyjdzie nowa wersja oprogramowania dostaniemy smsa z informacją.

Na koniec przeglądarka internetowa. Po kilku chwilach jej użytkowania zainstalowałem Operę Mobile, która na tej komórce chodzi bardzo dobrze. Ta systemowa jest słaba i mało funkcjonalna. Jedyny jej plus to czytnik RSS, ale ten też ma swoje wady, bo nie można usuwać starych wiadomości.