Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Spis treści

Teraz dokonujemy instalacji nowej wersji Ubuntu, dla przykładu z Intrepid do Jaunty. Gdy skończymy będziemy mieli zestaw postawowych pakietów. Dokonajmy niezbędnej aktualizacji systemu. Gdy system będzie już w pełni świeży, uruchamiamy edytor i na tapetę bierzemy plik sources.list z nowego systemu. Otwieramy obok również ten plik z wcześniejszej wersji Ubuntu. Teraz będziemy sprawdzać, czy na repozytoriach które do tej pory wykorzystywaliśmy są już pakiety dla nowej wersji Ubuntu.
Dla przykładu weźmy repozytorium Wine. Wpis w starym sources.list wygląda tak:
deb http://wine.budgetdedicated.com/apt intrepid main
Otwieramy przeglądarkę internetową i kopiując URL wstawiamy go w adres i odwiedzamy ten adres. Naszym oczom ukarzą się różne katalogi. Interesuje nas tylko katalog dists/. Wchodzimy do środka i sprawdzamy czy jest tam nasza dystrybucja. Jeśli jest tą ją wpisujemy do nowego sources.list. Jeśli nie to zostawiamy to co jest, czyli w naszym przypadku interpid. W nowszej wersji można używać starych repo, ale nie na odwrót.
Teraz podmieniamy słowo intrepid na jaunty ponieważ stwierdziliśmy, że nasza dystrybucja Ubuntu jest wspierana przez to repo. Tak zmodyfikowany wpis repo wstawiamy do nowego sources.list, aby mieć na naszym systemie Wine.
deb http://wine.budgetdedicated.com/apt jaunty main
Tak postępujemy z pozostałymi nieoficjalnymi repo. Oficjalnych nie ruszamy, ponieważ są dostarczone razem z systemem. Gdy skończymi dodawać nowe repozytoria, uruchamiamy Synaptic'a i dajemy odświeżanie repo. Synaptic sprawdzi co nowego jest na repozytoriach. Prawdopodobnie wykryje jakieś pakiety do aktualizacji, to zależy co mamy w repozytoriach. Wg naszego uznania możemy tego dokonać lub nie.
Teraz mamy dostęp do naszych ulubionych repozytorii i co najważniejsze do oprogramowania co mieliśmy przed instalacją. Teraz musimy wczytać listę pakietów jakie mieliśmy we wcześniejszej wersji. Klikamy Plik i Odczytaj zaznaczenia. Otwieramy plik, który wcześniej stworzyliśmy, we wcześniejszej wersji. Synaptic zaznaczy na liście to samo co mieliśmy wcześniej. Klikamy przycisk Własne filtry i z listy na górze wybieramy Zadania do wykonania. Tu znajdują się zaznaczone pakiety.
Pakiety do instalacji
Teraz uważnie przeglądamy raz jeszcze listę pakietów do ściągnięcia. Zawsze coś się przemyca. Nie zawsze jesteśmy wstanie za pierwszym razem wychwycić niechciane już pakiety. Synaptic automatycznie odrzuca z listy pakiety, które się zainstalowały razem z systemem. Tak więc zostają nam do przejrzenia tylko te dodatkowe. Jeśli odrzucimy coś to zawsze mniej ściągania.
Gdy już przejrzeliśmy listę pakietów bierzemy Zastosuj i czekamy aż się ściągnie wszystko. Trochę to może potrwać. Za każdym razem jak testowałem ten sposób, zawsze się uzbiera tyle potrzebnego oprogramowania, że jest tego kilka set MB. Instalacja tego też może potrwać, trzeba pamiętać że w krótkim czasie instalujemy mase pakietów. Można sobie pójść zrobić kawe czy herbate.
Po instalacji dobrze jest zrebutować kompa. Ponieważ uruchamiają się wtedy usługi takie jak www jeśli mieliśmy wcześniej postawiony serwer www. Jak system wstanie sprawdzamy w menu Programy czy mamy wszystko zainstalowane.
U mnie ten sposób na półautomatyczne instalowanie pożadanych pakietów zawsze się sprawdzał. Może się okazać, że po instalacji jeszcze przemycił się jakiś nie chciany program. To się zdarza. Nie zawsze jesteśmy w stanie wychwycić te pakiety na tak długiej liście, która się nazbiera z pół roku używania danej wersji Ubuntu.
Spodobało Ci się? Udostępnij, przypnij, podziel się z innymi:


Wykorzystanie zawartości tej strony w celach komercyjnych bez zgody autora jest zabronione.
Jeśli wykorzystujesz zawartość tej strony w swoich artykułach, podaj jako źródło adres URI tej strony. Google+
Creative Commons License