Przenoszenie gier PC>Amiga - 5.0 out of 5 based on 3 votes

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Spis treści

Po za poznaniu się z słowniczkiem teraz przejdziemy do meritum sprawy, czyli samego przenoszenia ADFów. Aby się w pełni zabezpieczyć przed obrazami zniszczonych dyskietek, oraz wirusami siedzącymi w grach (ludzie naprawdę czasem nie sprawdzają co udostępniają) potrzebne nam będą programy: CrossDos, FAT95, unzip, unrar, ADF-Blitzer lub ADF2Disk, gzip lub XFD, ReOrg, FixDisk, VirusZ (albo jakiś inny antywir), najnowsza xvs.library, FMS (wirtualna dyskietka), ADF2FMS, DMSWB; stacja DD, dyskietki. Oczywiście bez połowy tych programów można się obejść, ale nie zapewnia to ochrony przed uszkodzonymi ADFami, wirusami.
Szukamy gier które nas interesują. Do dyspozycji są linki, które zamieściłem w odpowiednim dziale (polecam HOL, potężna baza danych na temat gier na Ami). Gry czy programy, który są spotykane w różnej formie: ADF, DMS, ADZ. ADFy są zazwyczaj pakowane ZIPem lub RARem. Jeśli te pliki mają mniej niż 713 kB, możemy je spokojnie skopiować na dyskietkę FAT.
Co gdy plik z obrazem dyskietki jest większy niż pojemność dyskietki z systemem plików FAT?
Jeśli po ściągnięciu obrazów dyskietek okaże się, że te nie mieszczą się na dyskietkę z systemem plików FAT, musimy je podzielić na części. Tak będziemy mogli przenieść grę na dyskietkach na Amigę. Dla przykładu, jeśli mamy grę Cannon Fodder. Plik nazywa się cannonf.zip (może być cannonf.rar, to nie ma znaczenia) i ma rozmiar 794 kB. Dyskietka FAT ma tylko 713 kB, a to za mało, aby przenieść ten plik w całości. Musimy go więc podzielić na części i w dwóch częsciach przenieść. Wypakujmy plik ADF, ADZ czy DMS, który jest w archiwum. Do dzielenia możemy użyć dwóch narzędzi. Jeśli mamy Windows'a możemy użyć WinRAR'a. Jeśli mamy Linuksa możemy użyć narzędzia split, które dzieli pliki. Np:
split -b 727040 -d plik.adf plik.adf.
Parametr -b określa ilość bajtów przydzielonych na część. -d stosuje numerację części. plik.adf to nasz obraz dyskietki. Ostatnie słowo w tym zaklęciu do format części plików. Pamiętamy o kropce na końcu. Dla przykładu: mamy plik cannon_f.adf i chcemy go podzielić tak aby się zmieścił na dyskietce na dwie części. Chcemy aby pierwsza miała 710 kB, a druga pozostałą część pliku czyli 170 kB. Wpisujemy w konsoli: split -b 727040 -d cannon_f.adf cannon_f.adf. . Uzyskujemy dwa nowe pliki o nazwach cannon_f.adf.00 oraz cannon_f.adf.01. Pierwszy ma 710 kB (727040 B), a drugi 170 kB (174080 B). Czyli na dwie dyskietki FAT wejdą. Po jednym pliku na każdą.
Teraz na Amidze, po skopiowaniu plików, dajemy je do tego samego katalogu i w shell'u wpisujemy:
join plik.adf.00 plik.adf.01 as=plik.adf
Czyli w powyższym przypadku wpisujemy: join cannon_f.adf.00 cannon_f.adf.01 as=cannon_f.adf. Składnia jest prosta: join <pliki dodawane> as=<plik wynikowy>.
Teraz WinRAR. Gdy ukazuje wam się okno pakowania plików w WinRAR'ze to ustaw na pakowanie RAR, bez kompresji, a wielkość woluminu (części pliku) na 727040 bajtów. Ważne jest aby nie używać kompresji, ponieważ WinRAR stosuje nowe metody pakowania, które nie są znane amigowemu programowi unrar. Plik rar nie będzie wewnętrznie skompresowany, ale nam chodzi generalnie nie o pakowanie, a o dzielenie pliku na części, co rar potrafi. W opcjach Zaawansowane WinRAR'a zaznaczamy Stary styl nazywania woluminów. Woluminy to części podzielonego pliku.
Opcje WinRAR'a
Zaawansowane opcje WinRAR'a
Naciskamy ok. W wyniku pakowania WinRAR'em uzyskujemy dwa pliki:
  • cannonf.rar - rozmiar 727040 bajtów
  • cannonf.r00 - rozmiar 86016 bajtów
Teraz takie pliki z roszerzeniem rar i r00 zmieszczą się na dyskietki FAT. Tak postępujemy z innymi ADFami jeśli takie są. Co do dzielenia: czasem się zdarza, że ZIP nie zmieści się w 713 kB (tak żeby wlazło na dyskietkę), a RAR upakuje tak że się zmieści. Najgorzej pakują się gry niedosowe, ale to nie jest reguła. Acha, jeszcze jedna ważna rzecz. UnRAR wymaga dużo pamięci. Przy 2 MB pamięci używam go bez systemu (uruchamiam komputer bez sekwencji startowej). I druga ważna rzecz, nie pakujemy RARem więcej niż 1 plik ponieważ wersja amigowa unrara ma problemy z pakowaniem więcej niż jednego pliku. Jeśli macie procesor 68020 lub lepszy to możecie zrezygnować z UnRARa. W zestawie XAD jest podbiblioteka do rozpakowywania RARów i program dostarczony z zestawem rozpakuje go. Pamiętajcie aby plik .rar i końcówkę .r00 umieścić w jednym katalogu. Pliki rozpakowujemy poleceniem:
unrar x <plik.rar>
Oczywiście <plik.rar> podmieniamy odpowiednią nazwą pliku. W naszym przypadku cannonf.rar. Jeśli w katalogu jest plik z rozszerzeniem .r00 to program sam go znajdzie i bez problemów rozpakuje obraz dyskietki.
Na Ami po rozpakowaniu obrazów dysków, czyli ADFów, DMSów czy ADZtów szykujemu się do dalszej obróbki. Więc jeśli mamy ADZ to możemy rozpakować go na parę sposobów. Pierwszy to za pomocą XFD, jeśli mamy zainstalowany XFD to w shellu piszemy xfddecrunch plik.adz. Oczywiście musimy być w katalogu, którym jest plik ADZ. Po wykonaniu polecenia otrzymamy plik ADF. Może się tak zdarzyć, że plik nie będzie miał rozszerzenia. Ważne aby plik miał długość 901120 bajtów, czyli 880 kB. Jeśli tyle ma to znaczy że mamy do czynienia z plikiem ADF. Jeśli nie masz zainstalowanego XFD możemy użyć amigowej wersji gzip'a. W shellu wpisujemy:
gzip -d -S .adz plik.adz
Parametr -d oznacza dekompresję, a -S służy do rozpoznawania pliku po rozszerzeniu. Po rozpakowaniu otrzymamy plik bez rozszerzenia. To będzie ADF, więc można mu samemu nadać rozszerzenie. Dla pewności trzeba jeszcze sprawdzić czy ma odpowiednią długość (880 kB). WAŻNE!! PO ROZPAKOWANIU PLIKÓW SPRAWDZAMY ICH ATRYBUTY!! Najlepiej wejść spod shella do katalogu, w którym są pliki ADF lub DMS i wpisać polecenie list. Tam przy plikach będą podane atrybuty. Jeśli nie ma żadnych w konsoli wpisujemy:
protect plik rwd
Za słowo plik wstawiamy pełną nazwę pliku. Parametry rwd oznaczają r-readable (plik do odczytu), w-writeable (plik do zapisu), d-deleteable (plik do skasowania). Niektóre pakery (ZIP, a szczególnie RAR) nie zapamiętują atrybutów pliku. Np. po rozpakowaniu RARem orzymamy plik bez żadnych atrybutów (nie zawsze tak się dzieje), plik jest zabezpieczony przed odczytem, zapisem i skasowaniem, przez co programy go nie odczytają. Ważne aby były ustawione podstawowe atrybuty pliku. Powyższe polecenie ustawi je.
Teraz przed nami rozdziały z opisem poszczególnych czynności. Wybieramy te, które dotyczą naszej sytuacji. Ale oczywiście najlepiej przeczytać wszystko. Poniżej przestawiam schemat blokowy, jak należy postępować z plikami obrazów dyskietek. Tak dla ułatwienia.
Schemat blokowy


Wykorzystanie zawartości tej strony w celach komercyjnych bez zgody autora jest zabronione.
Jeśli wykorzystujesz zawartość tej strony w swoich artykułach, podaj jako źródło adres URI tej strony. Google+
Creative Commons License