Mój poprzedni telefon (LG Cookie) coraz bardziej uprzykrzał mi życie. Stwierdziłem, że dotykowe telefony nie są dla mnie, wole pod palcami czuć prawdziwe klawisze i chyba nie przekonam się do "wirtualnego dotyku". Postanowiłem pójść w drugim kierunku - telefon z pełną klawiaturą. Wybrałem Nokię E63. Recenzja i integracja z Ubuntu.

Telefon wyglądem przypomina swoją starszą siostrę Nokię E71. Tyle, że ta jest plastikowa. Tylna część obudowy w dotyku przypomina gumę i zachowuje się tak. Nie ślizga się w ręce. Mimo że wiem, że to plastik dobrze leży w dłoni. Wyświetlacz jest w pozycji horyzontalnej, po kilku telefonach z wertykalnym ustawieniem trochę na początku wydaje się dziwnie, ale idzie się szybko przyzwyczaić. Rozmiar wyświetlacza to 320x240, 16 milionów kolorów. Zajmuje lekko ponad połowę długości telefonu.

Druga połowa to konfigurowalne przyciski funkcyjne, pełna klawiatura i układem qwerty. Prawy bok komórki jest pusty, nie ma żadnych przycisków, ale aż się prosi aby były tam umieszczona regulacja głośności. Po lewej stronie jest tylko miejsce na wetknięcie kabla transmisji danych i kartę pamięci. Od góry można włożyć zwykłego jack'a co umożliwia podłączenie normalnych słuchawek. Od dołu jest wejście na ładowarkę i mikrofon. Na rogu jest zaczep na smycz.

Co do klawiatury: przyciski są wypukłe, dzięki czemu czuć je pod palcem. Wydawać by się mogło, że podczas pisania smsa naciśnie się kilka na raz. Ale to tylko wrażenie, pomimo małych klawiszów pisze się szybko i sprawnie, oczywiście trzeba się wcześniej przyzwyczaić. Gorzej jest z przyciskami funkcyjnymi do wywoływania ekranu gotowości, kalendarza, książki telefonicznej czy wiadomości. Te przyciski są płaskie i trochę poniżej poziomu sąsiadujących przycisków. Ale za to nadrabiają wielkością, przez co nie jest tak tragicznie.

Tylną opisywaną przeze mnie antypoślizgową klapkę można łatwo ściągnąć. Pod nią kryje się pojemna bateria (1500mAh). Z tyłu również jest aparat cyfrowy o matrycy 2 megapikselowej, z dosyć mocną diodą i lusterkiem do robienia zdjęć na naszą klasę, bądź MySpace

Tyle wyglądu i ogólnych wrażeń wizualnych. Przejdźmy do softu.